Posts

C öğrenirken karşılaşılan ilk fonksiyonlardan birisi printf’tir. Gigabyte’larca RAM ve GHz hızında çalışan işlemciler varken ekrana bir metin basmanın maliyetini asla düşünmeyiz. İşletim sistemi her şeyi system call’lar kullanarak halleder. Her zaman böyle olur mu? Olmaz. Bare metal sistemlerde veya bir RTOS üzerinde çalışan, 48 MHz, 32KB Flash ve 8KB RAM’e sahip zavallı bir mikrodenetleyicide (STM32F0 veya Arduino AVR gibi) printf() çağırmak sivrisineği bazuka ile öldürmek gibidir. Bu büyük bir israftır. İsrafı başlıklara ayıralım. ...

“Telefonum maksimum 20W şarj destekliyor. 100W şarj aletine taksam alev alır mı?” sorusu güzel bir sorudur. Cevap hayır. Peki neden? Öğrenelim. Temel Fizik Şunu hiçbir zaman unutmayın: Gerilim uygulanır, akım ise ÇEKİLİR. Yani 100W (20V-5A) adaptör, 5 amperlik gücünü telefona itmez. Telefondaki batarya ne talep ederse onu verir. Buradaki problemli arkadaş voltaj. Eğer adaptör, 5V ile çalışması gereken bir telefona aniden 20V gönderirse, anakarttaki Güç Yönetim Entegresi (PMIC) zarar görebilir. USB-C PD protokolünün birincil görevi, iki cihaz anlaşana kadar voltajı en güvenli seviyede (5V) kilitli tutmaktır. ...

Güç elektroniği hep ilgimi çekmiştir. Başlayalım bakalım nereye doğru gideceğiz. Silisyumun Sınırı Güç elektroniğindeki ana amaç nedir? En özet tabirle “enerjiyi” işlemektir. Fişten gelen 220 voltu alıp telefonunuzun narin bataryasına uygun şekilde 5 volta düşürmektir. Bunu yaparken de olabildiğince az kayıplı çalışmak, yüksek gerilime karşı dimdik ayakta durmak ve bu işi milyonlarca kez tekrarlamaktır. On yıllar boyunca bu işin ustası silisyumdu (Si). Ucuzdu, boldu ve işlenmesi kolaydı. Ama siz gücü artırdıkça silisyumun atomik yapısından kaynaklı sorunlar ortaya çıkmaya başlar. Yüksek voltaj ve akımla boğuşan transistörün savaşması gereken iki temel düşman vardır: ...